"Yohan.."

May pagka atubili ang boses ng babae.

"Kim?" Nagulat siya.

"Can we talk?"

"S-sure? Tuloy ka." Niluwangan niya ang pagkakabukas ng pinto.

"H-how are you?" Panimula nito nang mailapag ni Yohan ang isang tasa ng kape.

"I'm good."

"Yohan.. I'm sorry... About what happened last---"

"Let's not talk about it."

Nag baba ng tingin si Kim.

"What do you want Kimmy?"

"Yohan..." Nanginginig ito kasabay ng pag agos ng masaganang luha. "B-buntis ako.."

"What?" Nagulat siya.

Hindi ito maka tingin sakanya. Nanginginig si Kim. "I-I was r-raped."

Natigalgal siya. Parang wala siyang marinig pagkatapos sabihin ni Kim ang bagay na iyon.

"Yohan.. I-i need you. H-hindi pa ito alam ng p-parents ko. B-baka ika-matay to ni p-papa .. Please.."

Hindi siya nakapag salita, pero namalayan nalang niya ang pag yakap kay Kim. Halos mawalan ito ng malay sa sobrang pag hikbi.

Sa sobrang pagka awa niya ay naluha narin siya. "W-who did this?"

"I-i don't know.. Hindi ko siya kilala."

"Calm down. Everything will be alright.." Hindi na muna niya ito tinanong. Hinayaan niyang makatulog ito sa bisig niya. Seems like ilang gabi na itong walang tulog. May mga ilang pasa at galos pa ito sa katawan.

Tadhana nga naman. He overcome the pain when Kimmy left. Ngayon ay nag babalik ito sa buhay niya. Parang wala siyang ibang choice kundi tulungan ito. Tinignan niya ang babae.. "Kim.. Bakit kaylangan maging ganito?"

***

"Babe you're coming home for dinner?" Tanong ng fiancé niya over the phone.

"Hi, I miss you. Sorry I can't make it tonight. May bisita ako dito sa pad."

"Ow. I see." Disappointed ang boses ni Shawn.

"I'll see you tomorrow OK?" Bawi niya.

"Yeah. Take care hm? I miss you."

"Shawn.."

"Hm?.."

"I love you." Napa ngiti siya.

"I love you too." Sagot nang kabilang linya.

Three months ago nang mag propose siya dito. Iyon din ang araw ng anniversary nila. He never wasted time nang makuha niya ang matamis nitong oo. He can't wait another morning na gumising nang wala ito sa tabi ni Shawn.

Everything was going smooth. Halos patapos narin ang plano nila para sa kasal nila. Napa iling siya nang maalala ulit si Kim.

Napa buntong hininga siya. "May kaylangan munang malaman si Shawn.." Bulong niya sa sarili. Magdamag na hindi siya naka tulog sa kaka isip ng tungkol sa sasabihin niya kay Shawn.

Maya-maya pa ay marinig niya ang malakas na pag ungol sa kabilang kwarto. Mabilis na napa bangon siya nang ma alala si Kim. Agad na pinuntahan niya ito at ginising.

"Kim!" Niyugyog niya ito sa balikat. "Its me Yohan!" Singhal niya.

Parang bata itong yumakap sa kanya nang magising sa isang bangungot. "Dito ka lang... Wag mo kong iiwan." Pakiusap nito.

"Shhh... I'm not going anywhere." Inalo niya ito.

Hindi na muling naka tulog si Kim.

"I think you should eat. Come. Ipag hahanda kita ng pagkain." Kahit tulala at sumunod ito sa kanya.

"Kim."

"H-huh?"

Sa wakas at nakuha niya ang atensyon ni Kim. "Lalamig ang pagkain."

Bumaba ang tingin ni Kim sa naka hain. "T-thank you.. Yohan." Tumutulo nanaman ang mga luha nito. "Patawarin mo ko'. K-kung di lang sana kita iniwan dati hindi sana ganito."

"Kim.. Tama na."

Pinahid nito ang mga luha "Pasensya ka na.. Hindi ko na kasi alam ang gagawin ko.."

"Ano bang maitutulong ko sayo?"

Tinitigan siya ni Kim. "Pakasalan mo ko." Sagot nito.

Muntik na siyang mahulog sa kinauupuan.