Causir la guariá al luòc de las pensadas suicidàrias

Una de las causas mai importantas que ai apresas es qu'aviái una causida: podiái decidir quant de temps voliái pensar al suicidi.

Quand èri fòrça suicidari, i pensavi tota la jornada.
Vivíai dins d'emocions torturadas, imaginant la mòrt sens relambi.

Mas aprèp d'annadas de sofrença, ai comprés quicòm d'essencial:
pensar al suicidi garís pas res.
Aquela mena de pensadas resolvon pas la dolor — la mantenon sonque viva.
Aquela presa de consciéncia me permetèt de cambiar ma perspectiva.

Descobriguèri que podiái causir quant de temps me daissavi pensar al suicidi.
Perque las pensadas suicidàrias m'avián jamai ajudat a me garir, passèri de ne far una obsessió pendent de jorns, a me permetre d'i pensar pas mai d'una minuta.

Ara, me daissi pas mai pensar al suicidi del tot — perque aquò garís pas.
E çò que voliái vertadièrament, èra me garir.

Cada pichòta accion de guariá es una transformacion

Cada pichòta accion cap a la guariá èra una transformacion:

Quand passavi cinc minutas en linha per cercar una novèla competéncia per afrontar la dolor, aquò èra lo començament de ma transformacion.

Quand passavi dètz minutas a practicar de pensadas positivas per apaisar mas emocions, aquò tanben èra lo començament de ma transformacion.

Pauc a cha pauc, perque ai causit una vida de guariá, siái vengut pas mai suicidari.

Viure una vida de guariá

Vòles garir ta dolor.
Alara, viu una vida de guariá.

Apren una abilitat.
Practica-la.
Puèi apren-ne una autra.

A la fin, bastiràs un ensemble d'aisinas — un vertadièr arsenal de guariá — que t'ajudarà a transformar la dolor en creissença.