Quickie sa Airplane

Sa harap ng NAIA Terminal 3, naglalakad ang pamilya nina Lando, Amesyl, at ang kanilang 12-anyos na anak na si Aki. Hawak ni Lando ang isang malaking maleta, habang si Amesyl naman ay may dalang shoulder bag. Si Aki, bitbit ang maliit na backpack, ay halos ma-overwhelm sa dami ng tao at sa laki ng airport.

“Aki, huwag kang hihiwalay ha,” sabi ni Amesyl, inaayos ang sumbrero ng anak. Malambing ang tono niya, halatang excited papuntang probinsya.

“Opo, Mama,” sagot ni Aki, mahigpit na hawak ang strap ng kanyang bag.

“Bilis, baka ma-late tayo,” sambit ni Lando, diretso ang lakad. Parang laging galit sa mundo.

“Hon, huwag masyadong mabilis. Nahuhuli si Aki,” untag ni Amesyl habang hinahabol ang asawa.

Tumigil si Lando saglit at huminga nang malalim, sinamaan ng tingin ang anak. “Dumikit ka sa akin, anak. Huwag kang tatanga-tanga rito. Hindi playground ang airport,”

Pagpasok sa loob, sinalubong sila ng malamig na hangin at ang ingay ng anunsyo mula sa PA system. Siksikan ang mga tao, pamilyang may dalang bata, OFWs, at mga turista. Napatingin si Aki sa paligid, halatang ngayon lang nakapasok sa isang airport.

“Ang daming tao, Mama!” bulong ni Aki, sabay lingon kay Amesyl.

“Normal lang ’yan, anak. Excited din lahat sila, tulad natin,” sagot ni Amesyl, nakangiti habang pinupunasan ng tissue ang pawis ni Aki. Parang mas excited pa ito kumpara sa anak.

Pupunta sila ng probinsya ni Amesyl dahil ito ang nakaugalian nila noon pero natigil lang pamsamantala. Iyon din kase ang gusto ng magulang ni Amesyl para raw hindi malayo ang loob ng apo nila sa kanila.

Habang nakapila sa check-in counter, nagtanong si Aki, “Papa, gaano po kalayo ’yung probinsya nina Mama?”

“Isang oras lang ang biyahe sa eroplano. Pero kapag bus, aabutin tayo ng halos isang araw. Kaya mas maganda ’to,” sagot ni Lando habang inaayos ang kanilang mga ticket. Hindi tinatapunan ng tingin ang anak.

“Sa VIP tayo Hon,” singit ni Amesyl.

“Natural, ayuko na nasa basic class lang tayo o kahit premium pa ‘yan,” iro
iritadong anas ni Lando. Tinapik niya si Aki. “Huwag mong iwawala ang boarding pass mo, naiiintindihan?”

“Opo, Pa,” sagot ni Aki, mahigpit na hawak ang papel.

Pagtapos dumaan sa security, nagsimula na silang maglakad papunta sa boarding gate. Nagulat si Aki nang makita ang laki ng eroplano sa labas ng glass window. “Ang laki pala ng eroplano, Mama! Doon tayo sasakay?” tanong niya, kitang-kita ang excitement sa mukha.

“Oo, anak. Pero huwag masyadong malikot, ha? Makinig ka sa mga instructions,” sabi ni Amesyl, habang hinihila ang kanyang shoulder bag.

Nang tinawag na ang flight nila, hinawakan ni Amesyl ang kamay ni Aki, habang si Lando naman ay nasa unahan nila. “Halika na, Aki. Sundan natin si Papa mo,” ani Amesyl, mahigpit ang hawak sa anak.

Habang papasok sa loob ng eroplano, kabado pero excited si Aki. Mahigpit ang hawak niya sa kamay ng ina, habang ang ama naman ay nasa unahan, nakatingin sa kanila at nagsisiguradong ligtas silang makapasok.

Pagkapasok nila sa eroplano, namangha si Aki sa laki ng loob at sa ayos ng mga upuan. Agad niyang hinila ang kamay ng kanyang ina. “Mama, ang ganda naman dito! Parang nasa sinehan!” galak na aniya na hindi maitago ang excitement.

Ngumiti si Amesyl at hinaplos ang buhok ng anak. “First time mo kasi, anak, na sumakay na may isip na. Nakasakay ka na din dati pero wala ka pang isip nun. Pero huwag kang masyadong maingay, baka makaistorbo tayo,” malumanay niyang paalala.

Tatlong taon na kasing hindi nakakapag bisita sa probinsya ang pamilya nila dahil masyadong busy sa schedule si Lando. Kaya si Amesyl ang madalas na umuwi at iniiwan si Aki sa kakilala nito sa Maynila. Iyon ay dahil mas gusto ni Amesyl na masolo ang oras sa probinsya. Syempre, para may oras makipag-kanaan sa kababata niyang si Berto.

“Dito tayo,” sabi ni Lando, itinuturo ang kanilang mga upuan. Siya ang unang umupo sa tabi ng bintana, habang si Aki ay nasa gitna, at si Amesyl naman ay sa aisle. Inilagay ni Lando ang kanilang maleta sa overhead compartment bago umupo.

Habang inaayos ang seatbelt, napansin ni Aki ang labas ng bintana. Nakikita niya ang mga eroplano sa runway at ang malawak na kalangitan. “Papa, kailan tayo lilipad?” masayang niya, hindi maitago ang excitement sa boses.

“Hintayin natin ang announcement ng piloto. Huwag kang malikot, bakla” sagot ni Lando, habang inaayos ang seatbelt ni Aki.

“Opo, Papa.”

Habang hinihintay ang pag-take off, kinuha ni Amesyl ang isang maliit na snack mula sa kanyang bag at iniabot kay Aki. “Kumain ka muna baka magutom ka mamaya.”

“Salamat, Mama,” sagot ni Aki, ngumunguya ng crackers habang patuloy na nakatingin sa bintana.

Gustong gusto nya ang ugali ng kanyang ina ngayon dahil binibigyan sya nito ng atensyon. Kapag klase wala ito sa mood, kapiranggot na atensyon ang binibigay sa kanya.

Maya-maya, nagsalita ang flight attendant sa speaker, nagbigay ng instructions tungkol sa seatbelt at emergency procedures. Tahimik na nakinig si Lando, habang si Amesyl naman ay tinuturuan si Aki kung paano isuot nang tama ang seatbelt. “Ganito, anak, higpitan mo nang konti para hindi lumuwag,” nakangiting hawak ang buckle ng seatbelt ng anak.

“Opo, Mama. Ang cool pala nito!” sagot ni Aki, natutuwa sa bagong karanasan.

Ilang sandali pa, naramdaman nila ang pag-andar ng eroplano. Napakapit si Aki sa braso ng kanyang ama. “Papa, lilipad na tayo?” tanong niya, halatang may halong kaba at excitement.

“Natural,” sagot ni Lando, kalmado ang boses.

Habang unti-unting umaangat ang eroplano, napapikit si Aki at napakapit nang mahigpit kay Amesyl. “Mama, parang ang taas na natin!”

“Okay lang ’yan, anak. Relax ka lang. Tingnan mo sa labas, ang ganda ng view,” sabi ni Amesyl, hinihimas ang likod ng anak para pakalmahin ito.

Unti-unting bumalik ang ngiti ni Aki nang makita ang ulap sa labas. “Wow, Mama, parang nasa langit tayo!” bulaslas niya, muling na-excite.

“Oo, anak. Ang ganda, ’di ba?” sagot ni Amesyl, nakangiti rin habang tinitingnan ang tanawin.

“Papa, kita mo ’to? Ang ganda!” sabi ni Aki, sabay lingon kay Lando.

Tumango lang ang ama.

Habang nasa kalagitnaan ng biyahe, nag-angat ng kamay si Aki at mahinang bulong kay Lando, “Papa, naiihi ako.”

Napatingin si Lando kay Amesyl, na agad namang sumenyas na siya na ang bahala. Tumango lang si Amesyl na busy maglagay ng nude lipstick sa labi habang nakatingin sa salamin.

Tumayo si Lando at tinapik ang anak sa balikat. “Tara, Aki. Sasamahan kita. Huwag kang magmadali.”

Sabay silang tumayo, medyo ingat si Lando dahil nararamdaman ang kaunting pag-alog ng eroplano. Mahigpit niyang hinawakan ang balikat ng anak habang naglalakad sa masikip na aisle. Panay ang lingon ni Aki sa paligid, napansin niya ang ibang pasahero na nakatingin sa kanila.

“Papa, parang ang sikip dito. Saan po ’yung CR?” tanong ni Aki habang iniwasan ang isang flight attendant na may dalang tray.

“Nandoon sa dulo. Konti na lang, anak,” sagot ni Lando, pinanatiling kalmado ang boses.

Pagdating nila sa pinto ng CR, tinuro ni Lando ang maliit na espasyo. “Ayan, dito ka na. Kaya mo ba mag-isa?” tanong niya.

Tumingin si Aki sa loob at naguluhan sa dami ng button at ilaw. “Papa, paano po ito? Hindi ko alam gamitin,” sabi niya, halatang nahihiya.

Ngumisi si Lando at bahagyang itinulak si Aki papasok. Nakaisip ito ng kalokohan.

Total ay boring ang flight ay pagagandahin nya ito. “Okay, papasok ako sandali para turuan ka. Huwag kang mahihiya.”

Pagpasok nila sa loob, napansin agad ni Lando ang makipot na espasyo. Agad na isinara ni Lando ang pinto at inilock. Saka ngumisi nang nakakaloko sa anak.

“Umihi kana sa toilet bowl. Pagkatapos ay chupain mo ako dali!” utos nito.

Namilog ang mata ni Aki. Akala nya ay disenteng makakapunta sila ng probinsya nang walang ganito. Akala nya lang pala.

Dali-dali syang nagbaba ng pantalon saka umihi sa bowl. Natatakot na baka mapagalitan. Nang matapos na siya ay humarap sya sa ama. Nakatayo pa rin ito at  pilit na sinisiksik ang sarili sa maliit na espasyo.

Sa sobrang laking bulas ng ama nya, nakayuko ito nang bahagya.

Inis  itong nakatingin sa kanya. “Kalasin mo na ang zipper ko tapos chupain mo na ako nang mabilis, dalian mo!”

Aligagang dinala ni Aki ang kamay sa bukol ng ama sa suot nitong slacks. Hindi pa man matigas ang alaga nito ay bakat na iyon sa suot. Dahilan nga ito para maraming babae at binabae ang pumasada ng tingin sa ama nya kanina sa airport eh.

Dinama nya muna ang bukol ng ama na mainit sa slacks, saka nya kinuha ang zipper bago ibinaba. Pati ang butones ay tinanggal. Saka tumambad ang brief nitong kulay item sa loob at nakatent na. Naamoy na naman nya ang matinding amoy na barako pero nakakalibog.

Nagpasada sya ng dila. Saka tumingin sa ama, “Pa, akin lang putotoy mo ah?”

Nagdilim ang paningin ni Lando saka siya sinabunutan dahilan para muntik siyang umiyak. “Hindi putotoy yan, burat yan. Pag malaki, burat. Malaki ba ang burat ni Papa ha?!”

Tumango si Aki. “O-Opo, Pa.”

Binitawan sya nito. “Chupa.”

Wala nang paligoy ligoy at ibinaba na ang brief ng ama. Tumabad ang namamasa na ulo ng burat ng ama na hindi pa matigas pero mataba at malaki na. Kinuha nya ito saka binalot ng dalawang maliliit na kamay saka itinaas baba.

Lumuhod na rin si Aki. Kahit hanggang balikat lang sya ng ama, hindi nya pa rin ito machuchupa nang hindi luluhod. Mahirap tumuwad nang sumusubo eh.

Kaharap na nya ngayon ito, kapantay ng kanyang mukha. Napasinghap sya nang maamoy nang tuluyan ang ama.

Dinilaan nya muna ang paunang katas, matabang na matamis, saka pinasadahan ng dila ang ilalim na balat ng burat mula ulo hanggang puno. Saka niya sunod pinasadahan ang bawat parte ng katawan ng ama na nabubuhay na.

“Ah... Anak...” ungol ng ama na hinawakan na sya sa ulo at gina-guide. Mas bumukaka ito para mas masuso nya nang husto.

Ipinasok na ni Aki ang ulo sa kanyang bibig. Puno na agad ang maliit nyang bibig. Saka nya sinamyo ang amoy ng ama. Sunod ay ipinasok ang katawan ng kahabaan sa kanyang mainit na bibig tapos ay ilabas. Paulit ulit.

“Ngh... sige lang... chupa lang kay Papa, anak.” anang ama nyang nasasarapan.

“Opxcha—” hindi maintindihang sambit ni Aki habang subo ang burat na gumawa sa kanya.

Sinagad nya ang ama sa lalamunan niya, pero kalahati palang ng kahabaan ang nababalot ng kanyang bibig.

Sobrang laki ni Papa! bulong nya sa isip.

“Puta ka! Sagad sa bibig!” garalgal na tono ng ama nya. “Kakantutin ko ang bibig mo, anak. Maghanda kang bakla ka.”

Hinawakan ni Aki ang parehong hita ng ama upang ihanda ang sarili. Nang hawakan sya ni Lando sa ulo gamit ang dalawang kamay, alam na nya ang kasunod.

Kumadyot ito at sinagad sa lalamunan nya ang burat. Atras-abante. Kadyot. Ungol.

Kahit lumuluwa na ang mata ng bata at lumuluha, hindi ito nagpatinag. Sinubo pa nitong lalo ang burat ng sariling ama habang ang dila ay pinapakiwal sa lolb.

“Ah.. ah! Ah... bubuntisin ko ang bibig ko, Aki!” walang humpay na ungol ng ama. “Ito na lalabasan na ako. Lunukin mo ang mga kapatid mo!”

Ilang sandali lang ay sumirit sa kaibuturan ni Aki ang katas ng ama na malapit at malagkit. Lasang lasa nya ito lalo na't nanuot sa lalamunan nya patungo sa tiyan. Kinain ang mga kapatid.

Kahit nilabasan na si Lando, patuloy pa ring chinuchupa ni Aki ang ama. Nililinis ang mga naiwang katas. Ninanamnam ang burat.

“Balik mo na sa brief ko.” anang ama kaya sinunod na nya ito. Ibinalik ang burat sa brief saka zinipper, maging ang butones ay inayos. “Mauna kang lumabas. Baka may makahalata sa ginawa mong kababuyan.”

“Opo, Pa.” untag nya at lumabas na.

“Dali,” sagot ng ama, nakatingin nang maigi. Ilang sandali lang ay lumabas na ang ama at sabay silang bumalik sa seat. Nakangiti nang maluwag si Lando nang umupo sya. Si Aki naman ay tahimik at nakatulog kalaunan.

Sumiring si Amesyl nang mahalata ang ginawa ng dalawa at bumulong bulong.

Makalipas ang halos isang oras na biyahe, nagsalita ang piloto sa speaker, “Ladies and gentlemen, we are now descending. Please make sure your seatbelts are securely fastened.”

“Papa, pababa na tayo?” tanong ni Aki habang nakadikit ang mukha sa bintana. Kita niya ang tanawin ng lupa na unti-unting lumalapit. Nagising sya sa ingay ng landing.

“Oo, anak. Malapit na tayo sa probinsya. Humanda ka, medyo uuga nang konti ang eroplano habang bumababa,” sagot ni Lando, mahigpit na iniayos ang seatbelt ng anak. Para bang isa itong matinong tatay at mahal na mahal ang nag-iisang anak.

“Aki, kumapit ka lang sa upuan mo. Huwag kang kakabahan,” sabi ni Amesyl, hinahaplos ang braso ng anak para pakalmahin ito.

Habang pababa ang eroplano, naramdaman ni Aki ang kaunting kaba dahil sa bahagyang pag-uga.
“Mama, parang bumabagsak tayo!” sabi niya, halos mapakapit sa kamay ng ina.

“Huwag kang matakot, anak. Normal lang ’yan. Ganyan talaga ang landing,” sagot ni Amesyl, kalmado pero malambing.

“Relax ka lang, Aki. Di ba sabi ko sa’yo kanina, mabilis lang ang biyahe? Hayan, andiyan na tayo,” dagdag ni Lando, na kahit seryoso ang mukha ay halatang binabantayan ang anak.

“Ang sweet mo naman sa anak mo, mister,” anang ginang na nakasabayan nila. Iba ang tingin nito kay Lando, parang hinuhubaran.

“Ah, oo.” pilit na ngiti nito.

Nang bumaba pa lalo ang eroplano, kita na ni Aki ang mga puno at bahay sa malayo. “Wow, Papa, Mama, ang daming palayan!” sabi niya, biglang nawala ang kaba at napalitan ng excitement.

Ngumiti si Amesyl at tumingin din sa labas. “Oo, anak. Ganyan ang probinsya. Simple pero maganda.”

Ilang sandali pa, naramdaman nilang dumikit na ang gulong ng eroplano sa runway. Medyo malakas ang ugong nito, ngunit napakapit lang si Aki sa upuan.
“Papa, tapos na?” tanong niya, halatang nabigla pero nakangiti.

Tumango lang ito.

Ngumiti si Amesyl. “Welcome to  Province of Tagdanan!”

Naunang pumasok si Lando sa taxi na ipinara habang bitbit ang anak at iniwan si Amesyl sa kabaliwan ito. Muntik nang maiwan ito nang umandar ang taxi buti nalang ay nakatakbo.

“Ikaw talaga, Honey, ang hilig mong magpahabol!” pambobola ni Amesyl. Kahit magalit ay hindi magawa dahil para sa kanya, si Lando ay isang unlimited na minahan.

Nakarating ang pamilya sa Sitio Tabak kalaunan. Nang bumaba sila ay sinalubong sila ng yakap ng mga tagadoon.

“Lola Aning, Lolo Silong!” bulaslas ni Amesyl at niyakap ang mga ito. Sunod ay ang mga magulang. “Mama, Papa!”

Nagyakapan ang mga magkapamilya sa muling reunion. Niyakap din ng mga ito si Lando at sunod ay si Aki habang binubuhat at pinagpapasahan.

Ngunit nang may bumuhat kay Aki at halikan sya sa pisngi ng gwapo maskuladong nasa tatlompo na ang edad at moreno ay napaawang ang bibig nya.

“S-sino po kayo?” tanong nya. Ito ang unang lalaking nagpatalon sa kanyang puso.

Ngumiti ang lalake at lumabas ang biloy sa kanang pisngi nito. “Ako si Tito Berto mo. Kababata ako ng mama mo.”

Napaawang ang labi ni Aki. Sobrang gwapo nito at matigas ang katawan habang nakasabit ang kanyang mga braso sa leeg nito at sya naman ay buhat nito.

Lahat ay abala sa pagligpit ng gamit. Pumasok sila sa bahay ng magulang nya na tinitirhan ni Baldo dahil ito ang kasalukuyang nakatira dito. Dito kase binilin ang bahay upang hindi mapuno ng alikabok at maging mukhang abandunado.

Buhat buhat pa rin sya ni Tito Berto nya at gustong gusto nya ang pakiramdam. Para syang prinsesa.

Ngunit nang mapansin nya ang ngisian at tinginan ng ina at ng crush nya, nakaramdam sya ng inis. Hindi nya maipaliwanag ang inis na iyon.

Gusto nyang sabunutan ang ina nya dahil malagkit ang tingin nito sa Tito Berto nya.

Kahit ngayon nya lang nakilala si Tito Baldo, para na nya itong pag-aari kung bakuran.

Dinala siya ni Berto kalaunan sa kwarto nitong magulo.

“Ito ang kwarto ni Tito Berto mo, Aki, tama ba?” tanong nito kalaunan pagpasok sa kwarto at isara iyon.

“Opo.” nakangiting aniya. Pinapanuod nya ang crush nya na magligpit ng mga kalat. Napako ang tingin nya kalaunan sa boxer nito na marumi at may tamod pa. Pamilyar sya sa tamod dahil pinapainom sa kanya ng ama nya iyon palagi. “Tito, nagsasalsal din po kayo?”

Tila natigilan ang lalake, saka napangiti. “Sino nagturo sayo ng ganyang salita?”

Ngumiti si Aki. Walang filter ang bibig dahil hindi pa alam ang tama at mali. “Si Papa po.”

Namilog ang mga mata nito. Saka tumawa ng bahagya. “Ang aga mo namang turuan ng Papa mo ng ganyang salita.”

Umiling si Aki. Bumusangot. Saka nagkwento. “Araw-araw po kasi pinapainom nya sa akin ang tamod.”

Namilog nang husto ang mukha ni Baldo sa narinig, muntik pang matapilok. “A-anong sabi mo? Pakiulit?”

“Ang sabi ko po. Pinapainom sa akin ni Papa ang tamod.”

“K-kaninong tamod?”

“Sa kanya po.”

Parang nabingi ang lalaking kausap ni Aki. Kaya nagtaka sya. “Bakit po?”

Ngumiti ito nang pilit. “A-ah... wala naman.”

Ngumiti si Aki nang inosente. “Kung gusto nyo po, pwede nyo ipainom sa akin ang tamod nyo.”

Parang may kung ano ang sumibol sa mata ng kaharap ni Aki, ngunit agad nawala iyon. Saka sya hawakan sa buhok at guluhin iyon.

“Sige, sa susunod. Pero wag mong sasabihin sa iba, ha?” nakangiting usal nito.

Tumango si Aki. Parang may paru-parong nagliparan sa tiyan na dahil sa narinig. “Opo.”

Sabik na syang matikman ang tamod ng crush nya. Kailan kaya mangyayari iyon.

Sana ay sa lalong madaling panahon na.