ညေနေရာက္ေတာ့JaeHyunလည္းBoMinေလးနဲ႕ထမင္းစားဖို႔ျပင္ေတာ့သည္။ဒါေပမဲ့ထိုအခ်ိန္မွာေရာက္လာသည့္Eric။

"JaeHyun Hyung"

"ေအာ္.....Ericျပန္ေရာက္ၿပီေပါ့JuYeonေကာ"

"ကြၽန္ေတာ္ပဲျပန္လာတာHyungက ေနခဲ့တယ္"

"ဒါဆိုEricထမင္းစားမယ္ေလ"

"Hyungထမင္းကိုဆိုင္မွာပဲသြားစားရေအာင္"

"ဘာလို႔တုန္းဒီမွာလည္းဟင္းေတြခ်က္ၿပီးသားကို"

"ထားလိုက္ပါကြၽန္ေတာ္နဲ႕အတူသြားမယ္BoMinေလးကိုပါေခၚခဲ့ Hyungအခုအဝတ္အစားသြားလဲလိုက္ဦး"

"ေအးပါ"

ဇြတ္ကိုဆိုင္မွာသြားစားမယ္ေျပာေနသည့္Ericေၾကာင့္JaeHyunလည္းအခန္းထဲဝင္ကာအဝတ္ျမန္ျမန္လဲလိုက္သည္။သူလည္းအမွန္အတိုင္းေျပာရလွ်င္ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္သြားစားခ်င္ေနခဲ့တာ။JuYeonနဲ႕ကေနာက္မွပဲသြားစားပါေတာ့မယ္ဟုသာေတြးရင္းေအာက္ထပ္ကိုျပန္ဆင္းလာလိုက္သည္။

"Ok သြားၾကမယ္"

ဒီလိုနဲ႕EricကJaeHyunနဲ႕BoMinေလးကိုေခၚကာစားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ေရွ႕သို႔ရပ္လိုက္သည္။

"Hyungဆင္းလို႔ရၿပီ....ကြၽန္ေတာ္ကားပါကင္သြားထိုးလိုက္ဦးမယ္Hyungအရင္ဝင္ႏွင့္"

"အင္းအင္း..လာBoMinေလးသြားမယ္"

"အာ...HyungေနဦးBoMinေလးကိုက ကြၽန္ေတာ္ေခၚထားလိုက္မယ္ၿပီးမွတူတူလာလိုက္မယ္ေနာ္"

"ေအး....ေအးပါ"

JaeHyun's pov - ဒီေန႕Ericထူးဆန္းေနသလိုပဲ

JaeHyunလည္းဆိုင္ရဲ႕ဝင္ေပါက္ကိုရပ္လိုက္ေတာ့အဝင္ဝမွေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္က

"Lee JaeHyunလားရွင့္"

"ဟုတ္ပါတယ္"

"ဒါဆိုကြၽန္မတို႔နဲ႕အတူလိုက္ခဲ့ေပးပါရွင့္"

JaeHyunလည္းဘုမသိဘမသိေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေလးနဲ႕ဆိုင္ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ေနာက္သို႔လိုက္ခဲ့လိုက္သည္။

သူလာခဲ့သည့္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးဆိုင္ရဲ႕အျပင္အဆင္ကိုၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ေတာ္ေတာ္ေစ်းႀကီးတဲ့ဆိုင္ပဲဟုသူေတြးမိသည္။ႀကီးမားလြန္း၍ဆိုင္လားဟိုတယ္လားေတာင္မသဲကြဲခ်င္ေတာ့။

သြားရင္းနဲ႕အခန္းတစ္ခုရဲ႕တံခါးေရွ႕ေရာက္ေတာ့ထိုေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ကရပ္လိုက္ၿပီး

"Lee JaeHyun ရွင့္ဒီတံခါးအတိုင္းဝင္သြားလိုက္ပါ"

"ဒါနဲ႕...ကြၽန္ေတာ့္ညီနဲ႕သားပါလာေသးတယ္သူတို႔..."

"အရင္ဆုံးဝင္သြားလိုက္ပါရွင့္"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ"

JaeHyunလည္းအခန္းရဲ႕တံခါးမႀကီးကိုဆြဲဖြင့္ကာဝင္လိုက္ေတာ့ေမွာင္မည္းေနသည္။ျပန္ထြက္မယ္အလုပ္လွည့္ၾကည့္ေတာ့တံခါးကိုအျပင္ဘက္မွပိတ္သြားသည္။

JaeHyun's pov - ဒါ...ဒါဇာတ္ကားေတြထဲမွာဆိုအသတ္ခံရခါနီးျဖစ္တတ္တာမလားဒါမွမဟုတ္သရဲထြက္လာေတာ့မဲ့အခ်ိန္ဆိုဒီလိုျဖစ္တာမလား

သူလည္းေတြးမိေတြးရာေတြးေနတုန္း႐ုတ္တစ္ရက္မီးတန္းေလးတစ္ခုသူ႕ေရွ႕သို႔က်ေရာက္လာသည္။သူလည္းမီးေရာင္ရွိရာသို႔ေျခတစ္လွမ္းတိုးမိသြားေတာ့ေနာက္မီးတစ္ခုကလင္းလာသည္။

အဲ့လိုလွမ္းရင္းလွမ္းရင္းနဲ႕ငါးလွမ္းေလာက္လွမ္းၿပီးသြားေတာ့ေဘးဘက္မွမီးမ်ားကေျဖးညင္းစြာလင္းထိန္လာေတာ့သည္။

တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႕ပုံေပၚလာသည့္အခန္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့တစ္ခန္းလုံးကိုအျဖဴေရာင္ရွိသည့္သစ္ခြပန္းမ်ားႏွင့္ႏွင္းဆီပန္းမ်ားျဖင့္အလွဆင္ထားသည္။

မီးဆိုင္းမ်ားမွာလည္းလင္းထိန္ေနၿပီးအခန္းကိုပို၍ပင္ေတာက္ပေစသည္။JaeHyunၾကည့္ေနရင္းႏွင့္ပင္ၾကည္ႏူးလာရေတာ့သည္။

ေဝ့ဝဲ ၾကည့္ေနရင္းတည့္တည့္ကိုၾကည့္မိသြားေတာ့JaeHyunသူ႕မ်က္လုံးပင္မယုံနိုင္ေလာက္ေအာင္ကိုျဖစ္သြားသည္။အေၾကာင္းမွာ..

သူရဲ႕ႏွစ္ေယာက္မရွိခ်စ္ရတဲ့JuYeonကပန္းစည္းတစ္ခုကိုကိုင္ကာရပ္ေနၿပီးေဘးက စားပြဲေပၚမွာလည္းကိတ္မုန့္တစ္ခုကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။

သူအံ့ၾသစြာရပ္ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲJuYeonက

"Happy Birthdayပါေမာင့္ရဲ႕Jae"

ဟုေျပာလာေတာ့JaeHyunမေျပး႐ုံတစ္မယ္ေလးသြားကာJuYeonကိုလွမ္းဖက္လိုက္သည္။

( ဒီလိုေလးေပါ့ေနာ္😍 )

"ေမာင္.....သိေနခဲ့တာလား"

"ဒါေပါ့ကိုယ့္ခ်စ္သူရဲ႕ေမြးေန႕ကိုမသိေလာက္ေအာင္ထိေမာင္မတုံးပါဘူး"

ဖက္ေနရာကေနခြာၿပီးJuYeonကိုေသခ်ာၾကည့္ကာJaeHyunၿပဳံးလိုက္မိသည္။

"အာ......Jaeအဲ့လိုၿပဳံးရင္ေမာင္တစ္ကယ္မေနနိုင္ဘူးကြာ"

"ျဖစ္ရတယ္.."

"ဒါJaeအတြက္လက္ေဆာင္"

JuYeonကမ္းေပးလာသည့္လက္ထဲမွပန္းစည္းေလးကိုJaeHyunယူကာေမႊးလိုက္သည္။

"ဒါနဲ႕ဒါေတြအကုန္လုံးေမာင္စီစဥ္ထားတာလား"

"အင္း"

"အဲ့ဒါေၾကာင့္မနက္တုန္းကမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကိုး..ဟြန့္...Jaeမွာေတာ့စိတ္မေကာင္းျဖစ္လိုက္ရတာ"

"ဟဟ...အဲ့အတြက္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ....ေမာင္ကJaeအတြက္ဒီလိုေမြးေန႕မွာsupriseတိုက္ခ်င္လို႔ပါ"

"အင္းပါ"

"ဒါနဲ႕......Jaeေမာင္ေပးစရာရွိေသးတယ္"

"ထပ္ရွိေသးတာလား?"

"အင္း....."

ဟုေျပာကာJuYeonေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲကဘူးေလးတစ္ခုကိုထုတ္ယူလိုက္ၿပီးဒူးတစ္ဖက္ေထာက္ကာထိုင္လိုက္သည္။

JuYeonလုပ္သမွ်အျပဳအမူေတြအကုန္လုံးကိုJaeHyunၾကည့္ၿပီးေၾကာင္ေနမိသည္။

JuYeonလည္းအနည္းငယ္ေတာ့စိတ္လႈပ္ရွားမိေနသည္။ေျပာစရာေတြတန္းစီေနေအာင္Ericကသင္ေပးလိုက္ေပမဲ့တစ္လုံးမွမမွတ္မိေတာ့ေခ်။သူလည္းမထူးေတာ့ပါဘူးဟုေတြးကာေလပူတစ္ခ်က္မႈတ္ထုတ္လိုက္ၿပီးလက္ထဲမွဘူးေလးကိုJaeHyunေရွ႕မွာဖြင့္လိုက္ကာေျပာလိုက္သည္က......

"ေမာင္နဲ႕လက္ထပ္နိုင္မလားJae"

JuYeonစကားဆုံးသည္ႏွင့္JaeHyunမွာဝင္သက္ထြက္သက္ေတြမမွန္ခ်င္ေတာ့ဘဲႏွလုံးခုန္ႏႈန္းမွာလည္းျမန္လာေတာ့သည္။ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခုန္တာျမန္သလဲဆိုရင္JaeHyunရဲ႕ႏွလုံးသားေတာင္ခုန္ေပါက္ၿပီးJuYeonဆီေရာက္သြားသလားထင္ရတဲ့အထိကိုခုန္ေနမိသည္။

မ်က္လုံးအိမ္ထဲသို႔မ်က္ရည္မ်ားမွာလည္းခ်က္ခ်င္းဝဲတက္လာၿပီးတားမရေတာ့သည့္အဆုံးမ်က္ရည္မ်ားမွက်လာေတာ့သည္။

ဘာမွလည္းျပန္မေျပာဘဲ႐ုတ္တစ္ရက္ႀကီးထငိုသည့္JaeHyunေၾကာင့္JuYeonစိုးရိမ္သြားကာထလိုက္သည္။

"Jae...ဘာလို႔ငိုတာလဲေမာင့္ကိုလက္မထပ္ခ်င္လို႔လားအဲ့လိုဆိုလည္း...."

"မဟုတ္ဘူး....ေမာင္နဲ႕လက္မထပ္ခ်င္လို႔မဟုတ္ပါဘူး"

"ဒါဆို...ဘာလို႔ငိုတာလဲJaeရဲ႕"

"ေပ်ာ္လြန္းလို႔ပါ.....ေမာင္ကJaeကိုလက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းေတာ့ေပ်ာ္လြန္းလို႔"

"ေအာ္....Jaeရယ္မငိုရဘူးေလကြာ....တိတ္ေတာ့Jaeငိုရင္ေခါင္းကိုက္လာလိမ့္မယ္"

"အင္း"

JaeHyunလည္းမ်က္ရည္တို႔ကိုသုတ္ကာJuYeonကိုၿပဳံးျပလိုက္သည္။

"ဒါဆို.....Jaeေမာင့္ကိုလက္ထပ္မယ္မလားဟင္"

JaeHyunမွာေခါင္းကိုသာတစ္ဆတ္ဆတ္ၿငိမ့္ျပမိေတာ့သည္။

JuYeonလည္းJaeHyunရဲ႕ဘယ္ဘက္လက္ေလးက္ုအသာဆြဲယူလိုက္ၿပီးလက္သူႂကြယ္မွာလက္စြပ္ေလးကိုဝတ္ေပးလိုက္ေတာ့ကြက္တိပင္။လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးေပၚမွာလွပစြာေနရာယူထားတဲ့စိန္လက္စြပ္ေလးကလည္းတစ္လက္လက္ေတာက္ပလ်က္ရွိေနသည္။

JuYeonမွာJaeHyunရဲ႕လက္သြယ္သြယ္ေလးကိုအသာေလးနမ္းရႈံလိုက္သည္။

"ဒီမွာေလေမာင္လည္းဝတ္ထားတယ္"

JuYeonလည္းသူ႕ဘယ္လက္သူႂကြယ္ကိုေထာင္ျပရင္းေျပာလိုက္သည္။

JaeHyunမွာေတာ့မ်က္ရည္ေလးတြဲလဲႏွင့္ၿပဳံးျပလ်က္။ၿပီးေတာ့ႏွစ္ေယာက္သားထပ္ၿပီးေထြးေပြ႕ထားလိုက္ၾကသည္။

ခနၾကာေတာ့JuYeonမွ.....

"Jaeညစာမစားရေသးဘူးမလား"

"အင္း"

"ဒါဆိုတူတူစားရေအာင္"

ထိုမွJaeHyumလည္းEricနဲ႕BoMinေလးကိုသတိရသြားေတာ့သည္။

"အယ္....ဟိုဟာEricနဲ႕သားေလးေကာ"

"ဟိုမွာ"

JuYeonလက္လွမ္းျပသည့္ေနရာကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့အေပၚထပ္ကေနလက္လွမ္းျပေနသည့္ကေလးႏွစ္ေကာင္။

"Happy Birthday to you Happy Birthday to you Happy Birthday JaeHyun Appa Happy Birthday to you~~~"

ကေလးႏွစ္ေယာက္မွာအေပၚထပ္ကေနလွမ္းၿပီးJaeHyunအတြက္ေမြးေန႕ဆုေတာင္းသီခ်င္း​ေလးကိုဆိုေပးေနသည္။

"Appaနဲ႕Daddy....သားသားကိုcakeေကြၽးဦးေနာ္!!!!"

"ဟုတ္တယ္ႏွစ္ေယာက္သားပဲမစားလိုက္ၾကနဲ႕ဦး!!!"

အေပၚထပ္ကေနကိုမရမကလွမ္းေအာ္ေျပာေနေသာကေလးႏွစ္ေကာင္ရယ္ပါ။

JuYeonနဲ႕JaeHyunလည္းရယ္လိုက္ၾကၿပီး

"ေအးပါေကြၽးမွာပါCakeကအႀကီးႀကီးကို"

"ပို႔ေပးလိုက္မယ္အဲ့ဒီ့ကို....ေအာက္ကိုမဆင္းလာၾကနဲ႕"

"ေမာင္ကလည္းကေလးႏွစ္ေယာက္ကိုဘာလို႔လဲ"

"သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ပါအတူရွိေနရင္Jaeေကာင္းေကာင္းစားရမွာမဟုတ္ဘူးအဲ့တာေၾကာင့္အေပၚထပ္ပို႔ထားတာ"

JuYeonလည္းcakeကိုမီးထြန္းေပးၿပီးေတာ့JaeHyunကိုေမြးေန႕ဆုေတာင္းေစလိုက္သည္။

JaeHyunလည္းဆုေတာင္းၿပီးသြားေတာ့ဖေယာင္းတိုင္မီးေလးမ်ားကိုမႈတ္လိုက္သည္။

"Jaeဘာဆုေတာင္းလိုက္လဲ"

"ေမာင္ရယ္Jaeရယ္Ericရယ္BoMinေလးရယ္တို႔နဲ႕အတူတူသက္ဆုံးတိုင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ေနသြားရပါေစလို႔ဆုေတာင္းလိုက္တယ္"

"ျပည့္ပါတယ္Jaeဆုေတာင္းကဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ေမာင္ကအဲ့ဆုေတာင္းကိုျပည့္ေအာင္လုပ္ေပးမွာမလို႔"

JuYeonမွာေျပာရင္းဆိုရင္းJaeHyunလက္ေလးကိုအသာဆြဲကိုင္လိုက္ကာ.....

"ေမာင္ကေလJaeနဲ႕သက္ဆုံးတိုင္....မဟုတ္ဘူး...ေနာက္ဘဝဆက္တိုင္းဆက္တိုင္းအတူရွိေနသြားမွာ။Jaeငိုေနရင္ႏွစ္သိမ့္ေပးၿပီးJaeေပ်ာ္ေနရင္လည္းခံစားခ်က္ေတြတူတူမွ်ေဝၿပီးခံစားေပးသြားမွာ။ဒါေၾကာင့္Jaeကဘာေၾကာင္းေတြပဲရွိလာပါေစေမာင့္နားကေနမထြက္သြားပါနဲ႕ေနာ္"

"အင္းပါJaeေမာင့္နားကေနမထြက္သြားပါဘူးကတိေပးတယ္"

"ေဟ့...ေအာက္ကလင္လင္တို႔ဒီတစ္သက္cakeလွီးဦးမွာလားစားခ်င္ေနၿပီ"

အေပၚကေနEricကလွမ္းေအာ္ေတာ့မွႏွစ္ေယာက္သားျမန္ျမန္cakeကိုလွီးကာပို႔ခိုင္းရေတာ့သည္။

ဒီညေလးကေတာ့JaeHyunရဲ႕တစ္သက္တာမွာေမ့မရသည့္ေမြးေန႕ညေလးျဖစ္သြားၿပီေပါ့။ဘယ္ဘက္လက္သူႂကြယ္ေလးကိုၾကည့္ၿပီးပီတိျဖစ္ရတာလည္းဘယ္ႏွစ္ခါမွန္းမသိေတာ့။

ညစာအျဖစ္စားရတဲ့steakကလည္းဒီေန႕မွပိုေကာင္းေနသေယာင္။Cakeကလည္းသူတစ္ခါမွမရခဲ့သည့္birthday cakeျဖစ္တာေၾကာင့္သူအရမ္းေပ်ာ္ေနမိသည္။
......................

"​ေမာင္...."

"ေျပာေလJae"

JaeHyunမွာJuYeonရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာလွဲေနရင္းေခၚလိုက္သည္။

"Jaeတို႔လက္ထပ္ရင္ဒီအတိုင္းပဲလက္ထပ္လို႔ရမလားပြဲေတြဘာေတြလည္းမလုပ္ပဲနဲ႕ေလ"

"အင္းပါJaeကမလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုရင္လည္းေမာင္အတင္းအၾကပ္မစီစဥ္ပါဘူး"

"ဒါေပမဲ့လည္းေလစဥ္းစားၾကည့္ရင္ေမာင့္အသိုင္းအဝိုင္းကလူေတြေမာင့္ကိုအျပစ္ေျပာမွာလည္းJaeစိုးရိမ္တယ္။ေမာင္ကေယာက်ာ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႕လက္ထပ္ထားပါတယ္ဆိုၿပီးေတာ့...."

"Jae​ေတာ္ၿပီကြာ....ဆက္မေျပာနဲ႕ေတာ့...သူတို႔ေတြကအေရးမႀကီးပါဘူးဘာေျပာေျပာေပါ့။ေမာင္ကJaeဆိုတာေလးကိုပဲခ်စ္တာဘာပညတ္ခ်က္မွမပါဘူး။ေနာက္ဆိုJaeအဲ့လိုေတြမေတြးရေတာ့ဘူးေနာ္"

"အင္းပါJaeထပ္မေတြးေတာ့ပါဘူး"

JaeHyunေျပာၿပီးၿပီးခ်င္းJuYeonရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုအသာသြားထိကာနမ္းလိုက္သည္။တစ္ကယ့္ကိုႏူးႏူးညံ့ညံ့ေလးနမ္းလိုက္တာမလို႔JuYeonေတာင္မွင္သက္ရသည္။ဒါဟာJaeHyunဘက္မွပထမဦးဆုံးစနမ္းတာမလား။

စနမ္းတာJaeHyunဆိုေပမဲ့ထပ္ၿပီးအနမ္းကိုပုံေဖာ္ကာဦးေဆာင္ေနသူမွာJuYeonပင္။သူသိပ္ျမတ္နိုးရပါတယ္ဆိုတဲ့အၿပဳံးေလးေတြၿပဳံးတတ္သည့္ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကိုနမ္းရသည္မွာJuYeonအတြက္ေတာ့ဘာနဲ႕မွမတူညီသည့္ခံစားခ်က္ေကာင္းကိုရသည္။

ခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႕အတူတစ္သက္တာကိုျဖတ္သန္းရေတာ့မယ္လို႔ေတြးလိုက္ရင္လည္းJuYeonေပ်ာ္ရျပန္သည္။မေတာ္တဆသူ႕ဘဝထဲကိုဝင္ေရာက္လာၿပီးစဝင္ေရာက္လာတဲ့ေန႕မွာပဲသူ႕ႏွလုံးသားတစ္ခုလုံးကိုအၿပဳံးေလးတစ္ခုနဲ႕သိမ္းပိုက္ခဲ့တဲ့သူဟာအခုေတာ့သူနဲ႕အတူအၾကင္နာေတြဖလွယ္ေနၿပီးမၾကာခင္မွာလည္းလက္ထပ္ရေတာ့မဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္။

ဘယ္သူထင္ထားမွာလဲေနာ္။သူေလးက ကိုယ့္ရဲ႕ခင္ပြန္းျဖစ္လာမယ္လို႔။ေတြးေနမိရင္းမွာပဲရင္ဘတ္ကိုလက္သီးေသးေသးေလးနဲ႕လာထုေတာ့မွသူအေတြးတို႔ကိုရပ္တန့္ကာအနမ္းမ်ားကိုလည္းအဆုံးသတ္လိုက္သည္။

ဒါေတာင္မလႊတ္ေပးခင္Jaeရဲ႕ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုအမိအရကိုက္လိုက္ေတာ့ဟိုကညည္းသံေလးထြက္လာရဲ႕။

ၿပီးေတာ့Jaeရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေသခ်ာၾကည့္မိလိုက္တာသူနမ္းတာဘယ္ေလာက္ပင္အားပါသြားသည္မသိ။ႏႈတ္ခမ္းေလးမွာနီရဲၿပီးေသြးေတာင္စို႔ေနသည္။ဒါေပမဲ့အဲ့တာေလးကလည္းသူ႕ကိုထပ္နမ္းခ်င္ေအာင္ဆြဲ​ေဆာင္ေနသေယာင္။ထပ္နမ္းရင္လည္းႏႈတ္ခမ္းေပါက္႐ုံကလြဲၿပီးမရွိေတာ့၍ခံစားခ်က္ကိုတင္းကာထိုေကာင္​​ေလးကိုရင္ခြင္ထဲထည့္ၿပီးအိပ္စက္ျခင္းဆီသို႔ဦးတည္လိုက္သည္။

မနက္ျဖန္က်ရင္ခ်စ္ရသူရဲ႕မ်က္ႏွာေလးနဲ႕နံနက္ခင္းကိုစတင္ရဦးမည္ေလ။

____________________________________

ေနာက္ႏွစ္ပိုင္းသုံးပိုင္းေလာက္ဆိုၿပီးေတာ့မွာပါေနာ္

Thanks for reading🌸