2. Inuman

“Mamaya ah?”

Tumango lang ako sa kanya habang pinapanuod siyang umalis at bumalik sa pagbubuhat ng mga bigas at kung ano-ano pa.

Inaya niya akong mag-inum kaming dalawa mamayang gabi. Pumayag naman ako dahil madalas din naming gawin iyon lalo na't doon lang ako nakaka-tsansing ng malaya, kapag lasing ang mga kainuman ko. Hehe.

Umuwi na rin ako sa inutuluyan kong bahay para suriin ang mga litratong kinunan ko kanina. Magi-edit pa ako niyon eh.

Halos alas dyes na ng gabi nang mag-text si Mateo.

[Mateo]

Tara na sa labas ng tindahan ni Manang Risa.

Nagligpit na ako saka nag-ayos ng sarili bago dumiretso doon.

“Pre, dito!” tawag niya mula sa kinaruroonan. Nakaupo na siya at naghihintay sa akin.

Tumayo siya pagkarating ko bago ako kinamayan.

"Uy.” Dumiretso na ako sa sala saka inayos ang mesa at nilinis. “Tayong dalawa lang?”

Nang makaupo kaming pareho, nagsimula na kaming ayusin ang mga naroon. Niready na ang pulutan na inorder, saka ang mga baso. Inilapag na niya rin ang gin sa mesa.

“Sibat muna raw sila.”

Tumango lang ako. Saka kami nagsimulang magsalitan ng tagay. Nagkwentuhan kami sa mga bagay-bagay na hindi naman mabigat. Puro hapyaw rin ako sa katawan niya kapag hindi siya nakatingin.

Nang mahuli niya ako, ngumiti lang siya. Saka tumagay.

Nakangising binigyan niya akong makahulugang tingin, saka inabot ang baso. “Swabe ba ang katawan ko?”

Saka siya nag-flex ng kanyang braso.

Dahil na sa kalasingan ay nawala na ang mga kaba ko sa katawan. Kaya sumagot ako ng walang pag-aalinlangan.

“Oo naman, pre. Astig nga eh! Grabe 'yang mga muscles mo. Tignan mo oh!” Hinawakan ko pa ang braso niya saka pasimpleng pinasadahan ng tsansing. Pinisil iyon at napabilib ako sa katigsan.

Hinayaan niya ako. Saka niya inayos muli ang pag-upo at tumagay.

Ilang sandali ay nagsalita siya. “Taragis talaga. Ilang linggo na akong walang kantot. Tigang na, haha.”

Natigilan ako sa sinabe niya, pero hindi ako nagpahalatang nalilibog na sa mga oras na iyon. Kumislot na ang burat kong unti-unting nabubuhay. Pero pinilit kong mag-focus sa inuman.

Habang lumalalim ang gabi, nagsimula nang dumalang ang tao sa palengke. Ang init kanina ay unti-unting napalitan ng malamig na hangin, pero hindi iyon sapat para pahupain ang init na nararamdaman ko sa ilalim ng balat.

Nakaapat na bote na kami ng gin ni Mateo.

At mas naging madaldal na siya.

“Nakakatuwa ‘yung mga tropa natin kanina,” natatawang sabi niya habang umiinom. “Si Erwin nagalit na naman sa suki niya. Si Lucas naman, putang ina, mukhang robot. Hindi man lang nag-react kahit sinabihan kong sira na ‘yung motor na inaayos niya.”

Pinagmasdan ko siyang magsalita.

Tumawa ako. “Ganyan talaga ‘yun, pre. E ikaw nga, mukhang pagod sa sobrang gulo ng buhok mo."

“E di ba sabi ko nga, buhat-buhat buong araw?” Nakangiti si Mateo, pero biglang inangat niya ang kanyang braso at ipinatong ito sa sandalan ng upuan, isang kilos na sobrang casual pero para sa akin ay isa nang pang-aakit.

Kalma, Noah.

Dahil sa ginawa niya, bumuyangyang na naman sa akin ang kanyang mamasa-masang kilikili.

Nagtagal doon ang tingin ko.

At huli na nang mapansin kong nakangiti siya habang tinitingnan ako.

“May problema ba, pre?”

Dahil medyo tinamaan na rin ako ng alak, hindi ko alam kung paano ko palulusutin ito. Pero kahit paano, nagawa kong ngumiti. “Wala naman.”

“Sure ka ba?” May bahagyang pang-aasar sa tono niya. “Parang iba tingin mo sa’kin ah.”

Gusto kong bawiin ang tingin ko, gusto kong umiwas. Pero jusko naman, hindi ko na magawa.

Sunod ay parang nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Kami lang ni Mateo ang natira sa paningin ko.

Hanggang sa dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang braso. Hanggang sa bumaba ang kamay niya sa hita ko, hindi matingkad, hindi bastos. Pero sapat para maramdaman kong may nangyayaring kakaiba.

May atraksyon din ba siya sa akin?

Umurong siya sa upuan saka tumungo sa tenga ko at bumulong, “Gusto mo bang tikman ako? Tigang na ako eh. Alam ko namang pinagnanasaan mo ako.”

Kilabot ang naramdaman ko sa mga oras na iyon. Ang hininga niyang mainit na nagpatirik sa balahibo ko, init ng katawan niyang nagpainit sa akin. Maging ang kamay niyang hinahagod ang hita ko.

“Ano, tara?” aniya niya nang tumingin ako sa kanya. Nakangiting demonyo, parang may planong hindi makasanto. Pero gustong gusto ko.

Dumagundong ang tunog ng puso ko. Ramdam nito ang libog, pagka-excite, at kaba.

Lumunok ako, tinatansya ang mga posibilidad na baka trap lang 'to. Ngunit pumayag din ako dahil sabik na sabik na, “Sige.”

Dinala niya ako sa isang madilim na parte sa eskinita, at nang makarating kami roon, doon niya ako tinulak sa pader saka ikinulong sa mga bisig niya. Saka niya inilapit ang bibig sa aking taenga.

Bumulong siya, malalim ang boses na parang musika sa pandinig ko. “Matagal na rin kitang gustong gatasan, Noah. 'Yang pasimpleng tsansing mo sa akin? Akala mo hindi ko pansin? Inamo. Gustong gusto mo talaga na makantot kita, ano?”

Dahil sa kalasingan, nawalan na ako ng tuluyan sa ulirat. Dinakma ko ang bumubukol sa kanyang hita na matagal ko nang gustong sunggaban, saka sumagot, “Bakit? Naduduwag ka?”

Sumalubong ang mga kilay niya, saka makahulugang ngumisi. Nagpaalab sa aking katawan.

“Wawasakin kita.”