#RingRoundRosie
SL
These past few days naging tahimik si Zia, I know tungkol yon sa isang bagay na ayaw kong pag usapan.
Medyo nag tatampo sya sakin pag ganon.
"Ready?" I ask.
She smiled a bit. "Yup." She walks towards me at inayos ang necktie ko.
"Thanks baby."
"I love you."
"I'll talk to him." Sagot ko.
Medyo natigilan sya.
"Dad." I confirmed.
Umaliwalas ang mukha niya.
"I'm sor--"
"shh... Wag ka ng mag drama mahal. Bati na tayo."
Napangiti ako. "Pwede na nating iset ang kasal natin sa simbahan."
Now her eyes are sparkling. "Pwede bang pag labas nalang ni baby?"
"Of course, two months from now? That's enough para sa preparation right?"
She coil his arms on my neck. I can feel her excitement.
"Excyted?" Biro ko.
"Sa wedding?"
Nagsalubong ang kilay ko."San pa ba?"
"Sa second honey moon kaya."
I laugh. "Inaakit mo nanaman ako."
"Feeler. Halika na." Sabay hila sakin palabas ng kwarto.
***
"Magkikita kayo ni mom dito?" Kaka park ko lang sa kabilang side ng daan.
"Yup, ayaw nya Kong mag byahe pauwi ng bahay eh, sya nalang daw pupunta sa shop."
I remove my seatbelt.
"Wag mo nakong ihatid mahal."
Sumilip ako sa labas. Medyo malayo ang napag parkingan ko dahil sa ginagawang construction ng kaharap na building ng shop ni Zia.
"Ihahatid na kita mahal."
"Wag na nga, aabutan ka nanaman ng traffic nyan. Kaya ko na to."
Saglit na tinitigan ko sya. "Kaya ko na to mahal." She said.
She gave me a snap kiss and a cute wink.
I smiled. "OK." Pag suko ko.
"I love you cookie boy."
"I love you more baby Blou."
She opened the car pero hinila ko ulit sya. "Kiss ko."
"Nanaman?" Reklamo nya.
"Ayaw mo?"
"Pwede bang umayaw?"
"Hindi." I lock her face with my both hands and claim her lips.
****
Zia
Nag lakad ako sa busy street. May ilang dipa din ang layo bago ako makarating ng shop.
Malayo palang nakita ko na si mom.
Kinawayan ko sya.
Paikli ng paikli ang pagitan namin nang biglang magbago ang ekspresyon ng mukha niya.
May narinig akong kakaibang ingay, nagsimulang mag sigawan at magtakbuhan ang mga tao sa paligid.
Nagsimulang tumakbo si mom palapit sakin, may sinasabi sya pero parang hindi ko naririnig.
Then I hear James. He is rushing over me. Screaming my name.
Hindi ako maka galaw. Nagsimulang mahulog ang mga debris mula sa kabilang side. Nakalas ang scaffolding kasabay sa pagbagsak ng mga concrete barriers at iba pang mga konkretong bagay.
Parang slowmotion sa penikula. Pero isang mabilis na pangyayari. Ayaw mag react ng katawan ko, parang may pwersang pumipigil sakin.
I look at James, before darkness.
**
Ang susunod na mga scene ay same old concept. Pero! May twist to pangako!
:gwapoYmaldito
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen2U.Com