Den ignoréierte Péng hannert suizidale Krisen 💔

Aus menger eegener Erfarung hunn ech gemierkt, datt déi Momenter, wou ech am noosten um Rand stoung, net nëmme vu Verzweiflungsgedanken ausgeléist goufen — mee vum Péng.
Net kierperleche Péng, mee emotionalen, déifen, iwwerwältegende Péng, aus deem et schéngt, et géif keen Auswee ginn.
Et war, wéi wann ech bannen era verbrannt géif ginn, ouni Méiglechkeet ze flüchten.

Ech weess, meng perséinlech Kämpf hunn dozou bäigedroen, mee wat mech am meeschte getraff huet, war:
Kee schéngt sech wierklech dorëms ze këmmeren, wéi een de Péng selwer léisst no.
Firwat?

Wann een en Aarm verléiert, leeft een direkt an d'Spidol, fir Behandlung a Schmerzmittel ze kréien — well ouni déi géife mir nëmme nach jäizen.
Firwat gesi mir da Mënschen an enger suizidaler Kris net och als Leit, déi ënner onerdroglechem Péng leiden?
Dat mécht kee Sënn.

🩵 Wat kann är Generatioun maachen?
Fänkt un, iwwer d'Noutwendegkeet vu mënschlecher a direkter Entlaaschtung fir Mënschen an akuter emotionaler Nout ze schwätzen — eppes, dat de Péng selwer behandelt, net nëmme seng Symptomer.

Ech wëll kloer sinn:
Wat mech wierklech geheelt huet, war d'Aarbecht u mir selwer.
Ech hunn Joren domat verbruecht, ze léieren, ze wuessen an de Péng direkt an d'Aen ze kucken.
Ouni dee Prozess wier ech net do, wou ech elo sinn.

Awer an deene schrecklechste Momenter — wann de Péng am héchste Punkt war — hätt mir eng direkt a mëllend Erliichterung immens gehollef.

D'Leit kommen net ouni Grond an eng Kris.
Bei mir war dee Grond de Péng.

A soulaang mir emotionalen Péng net mat der selwechter Seriositéit behandelen wéi kierperleche Péng, wäerte mir dat Wesentlecht verpassen.